━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━📰 सहकार टाईम्स वृत्तसेवाविश्वासार्ह बातमी, सहकाराचा आवाज━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
माणूसकीच्या तटावर उभा समाज… की स्वार्थाच्या लाटेत हरवलेलं माणूसपण?
धावपळीच्या युगात संवेदनशीलतेचा प्रश्न; मदतीच्या हातांची गरज अधिक तीव्र
प्रतिनिधी | विशेष लेख | निरा, ता. पुरंदर
आजच्या आधुनिक आणि स्पर्धात्मक युगात माणूस प्रगतीच्या शिखराकडे झेपावत असला, तरी “माणूसकी” हा मूलभूत गुण हळूहळू कमी होत असल्याचे चित्र समाजात दिसून येत आहे. पैसा, पद आणि प्रतिष्ठा मिळवण्याच्या धावपळीत मानवी संवेदनशीलता हरवू लागली आहे का, असा प्रश्न उपस्थित होत आहे.
माणूसकी म्हणजे केवळ सहानुभूती नव्हे, तर दुसऱ्याच्या दुःखात सहभागी होऊन त्याला मदतीचा हात देण्याची खरी भावना. आजही समाजात काही व्यक्ती अशा आहेत, ज्या स्वतःच्या अडचणी विसरून इतरांच्या मदतीसाठी पुढे येतात. हाच माणूसकीचा खरा आधार असून, समाजाला एकत्र ठेवणारी शक्ती आहे.
मात्र, बदलत्या काळात काही चिंताजनक चित्रेही समोर येत आहेत. अपघाताच्या घटनांमध्ये मदत करण्याऐवजी लोक मोबाईलवर व्हिडिओ शूट करण्यात व्यस्त असतात. ही मानसिकता समाजातील घटणाऱ्या संवेदनशीलतेचे प्रतीक ठरत आहे. माणूसकीचा तट हळूहळू ढासळत चालल्याचे संकेत यातून मिळतात.
तज्ज्ञांच्या मते, माणूसकी ही कोणत्याही शाळेत शिकवली जात नाही; ती संस्कारातून विकसित होते. कुटुंबातील शिकवण, आई-वडिलांचे मार्गदर्शन आणि समाजातील अनुभव यांमधून ती घडते. लहानपणी रुजलेली “दुसऱ्याला मदत करा” ही शिकवण आयुष्यभरासाठी दिशादर्शक ठरते.
समाजात सकारात्मक बदल घडवण्यासाठी प्रत्येकाने स्वतःपासून सुरुवात करणे आवश्यक आहे. एखाद्या गरजूला मदत करणे, वृद्धांना आधार देणे, आजारी व्यक्तीची काळजी घेणे—या छोट्या कृतींमधून माणूसकी जिवंत राहते.
ही समाजाची खरी संपत्ती आहे. आर्थिक प्रगतीसोबत मानवी मूल्ये जपली गेली, तरच समाज खऱ्या अर्थाने समृद्ध होईल.
आज गरज आहे ती माणूसकीच्या तटावर ठामपणे उभे राहण्याची. कारण शेवटी, माणूस म्हणून जन्म घेणे महत्त्वाचे नसून, माणूस म्हणून जगणे अधिक महत्त्वाचे आहे.
━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━📰 सहकार टाईम्स – सहकार क्षेत्रातील विश्वासार्ह बातमी मंच━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━
